PKN ORLEN S.A. informuje, że na swoich stronach www stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Kliknij [Zgadzam się], aby ta informacja nie pojawiała się więcej. Kliknij [Polityka prywatności i cookies], aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies za pośrednictwem swojej przeglądarki internetowej.

ORLEN Raport Zintegrowany
Grupy ORLEN 2017

Otoczenie Regulacyjne

WSKAŹNIKI GRI:
Kapitały:

Spółki należące do Grupy Kapitałowej ORLEN prowadzą działalność gospodarczą na rynkach regulowanych. Z tego powodu zgodność ich działań z regulacjami prawnymi stanowi jeden z kluczowych aspektów ich działalności.

W ramach prowadzonej polityki zarządzania ryzykiem regulacyjnym, PKN ORLEN i pozostałe spółki Grupy Kapitałowej ORLEN, prowadzą oparty o obowiązujące przepisy prawa, w pełni transparentny, otwarty dialog obejmujący między innymi zaangażowanie w opiniowanie projektów rozwiązań legislacyjnych na poziomie ustawodawstwa krajowego oraz unijnego. Ponadto, na bieżąco prowadzona jest koordynacja relacji Koncernu z regulatorami, organami nadzoru lub kontroli oraz realizowany jest proces uzyskiwania i zarządzania pozwoleniami w Koncernie.

POLSKA:

Kluczowe podmioty administracji publicznej mające wpływ na budowę otoczenia regulacyjnego w Polsce dla Grupy ORLEN:

  • Prezes Rady Ministrów,
  • Minister Energii,
  • Minister Finansów,
  • Minister Środowiska,
  • Prezes Urzędu Regulacji Energetyki,
  • Prezes Agencji Rezerw Materiałowych,
  • Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
  • Prezes Urzędu Dozoru Technicznego/Dyrektor Generalny Transportowego Dozoru Technicznego,
  • Prezes Urzędu Transportu Kolejowego,
  • Prezes Komisji Nadzoru Finansowego,
  • Główny Urząd Miar,
  • Główny Inspektor Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcja Ochrony Środowiska, Państwowa Straż Pożarna.

Kluczowe sfery i obszary, w których aktywna jest Grupa ORLEN:

  • Paliwa ciekłe (wytwarzanie; magazynowanie; obrót; obrót paliwami ciekłymi z zagranicą; przesyłanie).
  • Energetyka, w tym elektroenergetyka i ciepłownictwo (wytwarzanie; obrót; przesyłanie/dystrybucja).
  • Gaz ziemny (obrót paliwami gazowymi; obrót gazem z zagranicą).
  • Zapasy obowiązkowe ropy naftowej i paliw.
  • Biokomponenty i biopaliwa ciekłe (realizacja Narodowego Celu Wskaźnikowego).
  • Efektywność energetyczna.
  • Przedsiębiorstwa energochłonne.
  • Przewóz towarów objętych systemem SENT.

Kluczowe szanse oraz ryzyka wynikające z otoczenia regulacyjnego w Polsce, w związku z prowadzoną w Grupie ORLEN działalnością gospodarczą:

  • Ryzyko związane ze zobowiązaniem do utrzymywania zapasów ropy naftowej.

Koncern podlega licznym obowiązkom wynikającym z ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym ("Ustawa o Zapasach") związanych z utrzymywaniem obowiązkowych zapasów ropy naftowej oraz paliw.

W ramach nowych uregulowań w tym przedmiocie, producenci i handlowcy w zamian za stopniowe zmniejszenie obowiązku fizycznego utrzymywania zapasów na rzecz zapasów utrzymywanych przez Agencję Rezerw Materiałowych, mają obowiązek zapłaty opłaty zapasowej, począwszy do 1 stycznia 2015 roku.

Będąc producentem i importerem paliw ciekłych, Koncern jest zobowiązany, od 31 grudnia 2017 roku, do utrzymywania minimalnych poziomów zapasów w wysokości 53 dni w oparciu o wielkość średniej dziennej produkcji lub przywozów, zrealizowanych przez producenta lub importera w poprzednim roku kalendarzowym. Ponadto wypełnianie obowiązków ustawowych w zakresie utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw ciekłych wiąże się z uiszczaniem opłaty zapasowej na rzecz Funduszu Zapasów Interwencyjnych, którego dysponentem jest Prezes Agencji Rezerw Materiałowych.

Dodatkowo, nieutrzymywanie wymaganych poziomów zapasów lub naruszenie innych obowiązków wynikających z Ustawy o Zapasach, wiąże się z ryzykiem wysokich kar.

  • Ryzyko związane z koniecznością spełnienia Narodowego Celu Wskaźnikowego (NCW) dla biokomponentów.

Ustawa o biokomponentach i biopaliwach nakłada obowiązek realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego ("NCW"), czyli zapewnienia minimalnego udziału biokomponentów w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych wprowadzanych na rynek lub zużywanych na potrzeby własne. Zapisy ustawowe precyzują czynności prawne od których konieczna jest realizacja NCW oraz podmioty do niego zobowiązane. Od 2015 roku biokomponenty wykorzystywane do realizacji NCW muszą spełniać Kryteria Zrównoważonego Rozwoju określone w unijnych i krajowych przepisach prawnych, w przeciwnym razie nie mogą być kwalifikowane do realizacji celu.

W 2017 roku ustawa została zmieniona i wprowadzono szereg rozwiązań regulacyjnych, o które PKN ORLEN zabiegał, w szczególności:

  • obligatoryjny blending kwartalny,
  • wprowadzenie opłaty zastępczej na poziomie umożliwiającym zdecydowane zmniejszenie sprzedawanego w procesie realizacji NCW wolumenu biopaliwa B100,
  • dopuszczenie procesu współuwodornienia od 2020 r.,
  • urealnienie kar za ewentualny brak realizacji NCW,
  • zaliczanie w podwójnej wysokości biokomponentów kolejnych generacji,
  • urealnienie celu dla biokomponentów zaawansowanych na rok 2020 - 0,1%,
  • nałożenie limitu na poziom realizacji NCW poprzez importowane HVO (0,3% w 2018 r. oraz 0,5% w 2019 roku).

W ostatecznym rezultacie, w roku 2018 poziom rzeczywistego NCW (po redukcji bazowego NCW o wartości 7,5% o 14% i po dalszym zmniejszeniu poprzez opłatę zastępczą o kolejne 15%) wyniesie 5,48% energetycznie w porównaniu do 5,82% w 2017 roku. Pozwoli to zmniejszyć koszty realizacji obowiązku i przyczyni się do wzrostu zdrowej konkurencji na rynku paliw ciekłych (eliminacja nadwyżek B0 oraz B100).

W przypadku niespełnienia celów wskaźnikowych, na Koncern może zostać nałożona kara, która zostanie skalkulowana w oparciu o wzór zamieszczony w ustawie o biokomponentach i biopaliwach.

  • Ryzyko związane z wpływem regulacji dotyczącej handlu przydziałami do emisji gazów cieplarnianych.

Podmioty z Grupy ORLEN podlegają unijnej regulacji ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (tzw. Dyrektywa EU ETS") wpisującej się w ramy unijnego pakietu klimatyczno - energetycznego. Celem Dyrektywy EU ETS jest promowanie corocznej redukcji emisji CO2 do 2020 roku.

Trzy polskie kompleksy produkcyjne należące do spółek z Grupy ORLEN, tj. rafineria, elektrociepłownia, instalacja olefin w Płocku (PKN ORLEN) oraz instalacja amoniaku we Włocławku (ANWIL) są największymi emitentami dwutlenku węgla spośród wszystkich spółek Grupy ORLEN. Wszystkie te i pozostałe instalacje uczestniczące w europejskim systemie handlu uprawnieniami do emisji EU ETS są objęte wykazem instalacji przygotowanym przez Polskę i przedstawionym Komisji Europejskiej w celu nieodpłatnego przydziału uprawnień do emisji w tzw. III okresie rozliczeniowym, obejmującym okres od 2013 do 2020 roku. Wykaz instalacji wraz ze wskazaniem nieodpłatnie przyznanych uprawnień został zatwierdzony przez Komisję Europejską i określa ilość nieodpłatnie przyznawanych uprawnień. Łączna ilość uprawnień do emisji nieodpłatnie przyznanych instalacjom spółek Grupy ORLEN nie jest wystarczająca do realizacji jej potrzeb, a w konsekwencji te spółki są zmuszone do zakupu dodatkowych uprawnień (co generuje dodatkowe koszty).

W roku 2017 na szczeblu europejskim kontynuowano debatę na temat gruntownej reformy systemu EU ETS, co zakończyło się przyjęciem przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej Dyrektywy nr 2018/410 z dnia 14 marca 2018 roku zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814. System handlu emisjami CO2 oparty o nową podstawę prawną zakłada ich progresywną redukcję w przemyśle na terenie Unii Europejskiej, bowiem nowa regulacja wprowadza współczynnik liniowy na poziomie 2,2%, co oznacza, że ilość uprawnień wydawanych corocznie będzie się zmniejszać i, z dużym prawdopodobieństwem, przyczyni się do zwiększenia popytu na uprawnienia i podwyższenie ich ceny. Dyrektywa zmieniająca ma zostać wdrożona do prawa krajowego do dnia 9 października 2019 roku, z wyjątkiem zmiany dotyczącej pomocy finansowej państwa dla sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji, która ma być wdrożona do 31 grudnia 2018 roku.

  • Walka z szarą strefą.

W 2017 roku PKN ORLEN był aktywnym interesariuszem w trakcie konsultacji publicznych dotyczących zmian do regulacji podatkowych oraz administracyjnych mających na celu przeciwdziałanie zjawisku przestępczości w obrocie paliwami ciekłymi (tzw. szara strefa), który od lat stanowi główny problem branży paliwowej. Uwaga Koncernu skoncentrowała się na pracach nad usprawnieniem systemu monitorowania przewozów drogowych towarów wrażliwych podatkowo tzw. system SENT lub pakiet transportowy oraz nad projektami aktów wykonawczych do przyjętego w 2016 roku pakietu energetycznego. Ponadto, przez cały 2017 rok PKN ORLEN wdrażał do bieżącego stosowania wszystkie nowe wymagania prawa wynikające z pakietu energetycznego oraz transportowego, w szczególności przeprowadził proces dostosowania wszystkich posiadanych koncesji paliwowych do nowych wymagań prawa oraz uruchomił wszystkie nowe obowiązki sprawozdawcze i informacyjne wobec organów regulujących rynek paliw ciekłych w Polsce. Działania PKN ORLEN prowadzone były w formule publicznego dialogu z organami regulującymi rynek paliw ciekłych w Polsce, w szczególności z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki, Prezesem Agencji Rezerw Materiałowych oraz Krajową Administracją Skarbową, jak również w ścisłej współpracy z klientami oraz partnerami biznesowymi Koncernu.

  • Efektywność energetyczna.

Grupa ORLEN dążąc do efektywnej realizacji celów strategicznych, ukierunkowana jest na ciągłą poprawę efektywności energetycznej, leżącej u podstaw energooszczędnego modelu gospodarki. Podejście to przełożyło się na podjęcie prac nad sposobem zarządzania świadectwami efektywności energetycznej w spółkach, celem wykorzystania wypracowanych rozwiązań legislacyjnych umożliwiających pomniejszenie kosztów zakupu energii lub gazu ziemnego od zrealizowanych przedsięwzięć proefektywnościowych na majątku objętym systemem handlu uprawnieniami do emisji CO2, czy uwzględnienie ciepła i gazu ziemnego jako rodzaju energii finalnej. Oszczędność uzyskana dzięki realizacji przedsięwzięć proefektywnościowych będzie mogła być zaliczona w poczet realizacji obowiązku efektywnościowego. Pozwoliło to na optymalizację kosztów białych certyfikatów w zakresie zużytego gazu i zmniejszenie kosztów uzyskania oszczędności energii finalnej w wysokości 1,5 proc w 2017 roku.

  • Szanse związane z udziałem w rynku mocy.

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy określa organizację rynku mocy oraz zasady świadczenia za wynagrodzeniem usługi pozostawania w gotowości do dostarczania mocy elektrycznej do systemu elektroenergetycznego i dostarczania tej mocy do systemu w okresach zagrożenia. Oferty na wysokość oczekiwanego wynagrodzenia za moc będą wyłaniane w drodze aukcji. Z ramowego harmonogramu procesów rynku mocy na rok 2018 wynika, że w tym roku przeprowadzone zostaną trzy aukcje główne, w których dostawcy mocy zaoferują obowiązek mocowy na lata 2021, 2022 i 2023.

Aukcje wygrają oferty zawierające najniższą cenę, przy maksymalnym uwzględnieniu oczekiwanej przez Komisję Europejską neutralności technologicznej. Na ww. zasadach rozpatrywane będą oferty krajowych wytwórców, w tym wysokosprawnej kogeneracji przemysłowej oraz w określonej liczbie, oferty wytwórców zagranicznych, jak również DSR, czyli propozycje ograniczania zużycia energii i pobieranej mocy na żądanie. Powyższe, oznacza możliwość udziału w Rynku Mocy jednostek wytwórczych PKN Orlen S.A. oraz jako DSR Zakładu Produkcyjnego w Płocku, w związku czym Grupa ORLEN dostrzega szansę pozyskania korzystnego, zewnętrznego wsparcia finansowego na rozwój segmentu elektroenergetyki.

Aktualnie, toczy się prowadzony przez PSE S.A., proces certyfikacji ogólnej, którego wynikiem będzie wpisanie kwalifikujących się fizycznych jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej brutto nie mniejszej niż 2 MW, do rejestru rynku mocy.

  • Monitorowanie przewozu niektórych towarów (system SENT).

W kwietniu 2017 roku weszła w życie ustawa o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Uzupełnia ona wcześniejsze rozwiązania wprowadzone tzw. pakietem paliwowym i pakietem energetycznym, a jej zasadniczym celem jest dalsze ograniczanie szarej strefy oraz przeciwdziałanie unikaniu płacenia lub wyłudzaniu należnych podatków lub opłat.

Ustawa wprowadza obowiązek rejestracji drogowego przewozu towarów uznanych za wrażliwe (paliwa silnikowe i ich pochodne, paliwa opałowe, oleje smarowe i preparaty smarowe, oleje roślinne, które mogą być wykorzystane jako dodatki do paliw silnikowych, wyroby zawierające alkohol etylowy /odmrażacze na bazie alkoholu etylowego, rozcieńczalniki i rozpuszczalniki/, alkohol etylowy całkowicie skażony, susz tytoniowy). Obowiązek dotyczy zarówno przewozów na terenie kraju, przypadków nabycia wewnątrzwspólnotowego, jak i tranzytu. Wprowadza skuteczne mechanizmy kontroli (odejście od kontroli opartej wyłącznie na dokumentach na rzecz kontroli rzeczywiście przewożonych towarów) oraz surowe sankcje za niewypełnianie nałożonych obowiązków.

W 2018 roku planowane jest rozszerzenie regulacji o element monitorowania lokalizacji poszczególnych przewozów (lokalizatory w środkach transportu) oraz rozszerzenie systemu monitorowania na przewóz towarów koleją.

PKN ORLEN brał czynny udział we wszystkich etapach prac legislacyjnych nad projektem ustawy. Działał również na rzecz wypracowania efektywnych rozwiązań przewidzianych w ustawie, projektując system automatycznego zgłaszania do SENT przewozu paliwa z terminali i testując jego kolejne modyfikacje. Na dziś średnia liczba zgłoszeń do systemu w zakresie związanym z przewozem drogowym paliw z terminali kształtuje się na poziomie ok. 30 000/mies.

  • Działalność poszukiwawczo - wydobywcza.

Zarządzanie działalnością w obszarze poszukiwania, rozpoznawania i wydobycia złóż węglowodorów w Koncernie oparte jest o opracowany i wdrożony przez spółkę ORLEN Upstream odpowiedni zintegrowany system zarządzania. Niezależnie, kluczowe znaczenie regulacyjne dla tego segmentu działalności Grupy ORLEN w Polsce ma ustawa - Prawo geologiczne i górnicze. W 2017 r. przeprowadzono jej nowelizację polegającą na wkomponowaniu wymagań mających na celu ograniczenie ryzyka wystąpienia poważnej awarii podczas prowadzenia działalności poszukiwawczej, rozpoznawczej i wydobywczej dla złóż węglowodorów w granicach obszarów morskich poprzez zastosowanie mechanizmów zapewniających ochronę środowiska naturalnego oraz poprawę bezpieczeństwa prowadzonej działalności. Ponadto, aktualnie w toku procesu legislacyjnego jest kolejna nowelizacja ww. aktu prawnego, gdzie proponowane zmiany dotyczą m.in. nowych zasad związanych z prawem pierwszeństwa przedsiębiorcy do wnioskowania o ustanowienie na jego rzecz użytkowania górniczego, czy wprowadzenia procedury udzielania koncesji węglowodorowych w oparciu o rozwiązanie nazywane „open door”.
 

CZECHY:

Najważniejsze organy, urzędy i instytucje w otoczeniu regulacyjnym czeskiego Unipetrolu:

  • Ministerstwo Przemysłu i Handlu,
  • Ministerstwo Środowiska,
  • Ministerstwo Finansów,
  • Urząd Ochrony Konkurencji,
  • Urząd Regulacji Energetyki,
  • Urząd Celny,
  • Inspekcja Ochrony Środowiska,
  • Inspekcja Handlowa.

Najważniejsze akty prawne mające wpływ na działalność Unipetrolu na rynku czeskim:

  • Ustawa nr 311/2006 Sb. o paliwach i stacjach paliw,
  • Ustawa nr 353/2003 Sb. o podatku akcyzowy,
  • Ustawa nr 235/2004 Sb. o podatku od towarów i usług
  • Ustawa nr 458/2000 Sb. w sprawie warunków prowadzenia działalności gospodarczej, działania administracji państwowej w przemyśle energetycznym i zmiany niektórych ustaw (Ustawa Energetyczna),
  • Ustawa nr 165/2012 Sb. o odnawialnych źródłach energii,
  • Ustawa nr 261/2007 Sb. w sprawie stabilizacji budżetów publicznych (podatku energetycznego) – podatek węglowy i od CNG,
  • Ustawa nr 201/2012 Sb. o ochronie powietrza − podatek środowiskowy,
  • Rozporządzenie Rady Ministrów nr 351/2012 Sb. w sprawie kryteriów zrównoważonego wykorzystania biopaliw,
  • Ustawa nr 183/2006 Sb. Kodeks planowania przestrzennego i budownictwa (Ustawa Budowlana),
  • Ustawa nr 254/2001 Sb. o wodach i zmianie niektórych ustaw,
  • Ustawa nr 185/2001 Sb. o odpadach,
  • Ustawa nr 76/2002 Sb. o zintegrowanym zapobieganiu i kontroli zanieczyszczeń,
  • Ustawa nr 224/2015 Sb. o przeciwdziałaniu awariom,
  • Ustawa nr 100/2001 Sb. w sprawie oceny oddziaływania na środowisko,
  • Ustawa nr 262/2006 Sb. Kodeks pracy,
  • Ustawa nr 89/2013 Sb. Kodeks cywilny,
  • Ustawa nr 90/2013 Sb. o spółkach.

NIEMCY:

Otoczenie regulacyjne niemieckiej spółki ORLEN Deutschland:

  • Prawo prywatne/cywilne - przepisy regulujące stosunki między osobami fizycznymi/prywatnymi, w tym m.in. ogólne prawo cywilne, prawo handlowe, prawo spółek, prawo ochrony własności intelektualnej i prawo ochrony konkurencji.
  • Prawo publiczne - przepisy regulujące stosunki między osobami fizycznymi/prywatnymi a organami państwa, w tym m.in. prawo konstytucyjne, prawo administracyjne i prawo podatkowe.
  • Prawo karne, jako odrębna gałąź prawa publicznego, unormowane jest przede wszystkim w kodeksie karnym.
  • Prawo procesowe również stanowi odrębną gałąź prawa publicznego i określa zasady postępowania sądowego w rozstrzyganiu sporów dotyczących stosunków prawnych.

ORLEN Deutschland podlega następującym przepisom prawa i regulacjom:

  • W zakresie sprzedaży paliw: m.in. prawo handlowe, prawo spółek, ogólne prawo cywilne, prawo ochrony konkurencji i prawo budowlane, prawo kontroli zanieczyszczeń, prawo o odpadach, niemieckie prawo wodne, prawo ochrony gleb, prawo ochrony przyrody, prawo dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych, prawo dotyczące bezpieczeństwa przemysłowego, prawo ochrony środowiska oraz prawo ochrony konsumentów.
  • W zakresie produktów pozapaliwowych / gastronomii: m.in. prawo handlowe, prawo spółek, ogólne prawo cywilne, prawo ochrony konkurencji i prawo żywnościowe.

Ponadto w Niemczech działa szereg i instytucji na szczeblu lokalnym, w tym m.in. organy administracji samorządowej (urzędy ds. budownictwa, urzędy ds. gospodarki wodnej, urzędy ds. gospodarki odpadami), na szczeblu krajowym (m.in. urząd ochrony i bezpieczeństwa danych) i na szczeblu federalnym (m.in. federalny urząd antymonopolowy).

LITWA:

  • Szara strefa

Znowelizowane w celu zwalczania szarej strefy prawo energetyczne wraz z uzupełniającymi je aktami prawnymi weszło w życie 1 lutego 2018 roku. W związku z nowelizacją oczekiwana jest poprawa sytuacji, jednak praktyka z innych krajów (zwłaszcza Polski) wskazuje, że aby tego rodzaju działania przyniosły znaczące rezultaty, potrzebne są również zmiany w przepisach podatkowych.
Branża nadal zatem prowadzi dialog z rządem, wskazując, że należy zachować czujność, monitorować sytuację i być gotowym do podjęcia dalszych kroków w celu przeciwdziałania unikaniu opodatkowania.

  • Biopaliwa. Kryteria zrównoważonego rozwoju.

Do ustawy o odnawialnych źródłach energii powinny zostać wprowadzone przepisy nakładające wymóg, zgodnie z którym w procesie obowiązkowego blendowania paliw można by stosować wyłącznie biokomponenty spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju.

Obecnie na Litwie nie przewiduje się wprowadzenia żadnych przepisów wymagających stosowania do obligatoryjnego blendowania wyłącznie biopaliw zgodnych z kryteriami zrównoważonego rozwoju ani żadnych mechanizmów kontroli zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju. Panująca sytuacja szkodzi konkurencyjności postępujących etycznie i świadomie podmiotów gospodarczych, które wykorzystują droższe biopaliwa, spełniające normy zrównoważonego rozwoju. Prowadzi także do zmniejszenia całkowitego udziału energii ze źródeł odnawialnych w krajowym zużyciu energii na potrzeby transportowe, gdyż przy wyliczaniu tego udziału można uwzględnić wyłącznie biopaliwa zachowujące standardy zrównoważonego rozwoju. Zaradzenie obecnej sytuacji leży zatem w interesie zarówno przedsiębiorców, jak i rządu. ORLEN Lietuva wielokrotnie przedstawiał swoje propozycje w tej sprawie.

  • Obowiązek świadczenia usługi publicznej (ang. public service obligation – PSO) przez sektor energetyczny

PSO to forma podatku, wliczanego w cenę energii elektrycznej. PSO stanowi rodzaj pomocy publicznej, służącej dofinansowaniu wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, finansowaniu przedsięwzięć energetycznych o znaczeniu państwowym, utrzymywaniu państwowych rezerw energii elektrycznej i innym, podobnym celom. Program ten nie został zatwierdzony przez KE według obowiązujących w UE zasad udzielania pomocy publicznej.

Litewski przemysł energochłonny podejmuje aktywne działania na rzecz dostosowania obecnego modelu PSO do wymogów obowiązujących w UE, a także uwzględnienia w nim zwolnienia dla przedsiębiorstw działających w branżach energochłonnych. Zmniejszenie obciążeń związanych z PSO poprawiłoby konkurencyjność przedsiębiorstw zużywających na potrzeby swojej działalności znaczne ilości energii.

KANADA:

KANADYJSKIE ustawy, rozporządzenia i organy regulacyjne w branży ropy naftowej i gazu ziemnego

Kanadyjskie spółki działające w branży ropy naftowej i gazu ziemnego podlegają różnorodnym regulacjom oraz kontroli działalności (m.in. w kwestii praw do gruntów, poszukiwań, zagospodarowania, wydobycia, rafinacji i wzbogacania, transportu i wprowadzania do obrotu), wynikającym z przepisów odnoszących się do cen i opodatkowania ropy naftowej i gazu ziemnego, wprowadzanych przez władze różnego szczebla, w wyniku porozumień pomiędzy rządem Kanady i rządami prowincji: Alberta, Kolumbia Brytyjska, Saskatchewan i Nowy Brunszwik, które muszą być uwzględniane przez podmioty inwestujące w sektorze ropy naftowej i gazu ziemnego. Obowiązujące ustawodawstwo jest publicznie dostępne. Spółka nie jest w stanie przewidzieć kierunku ewolucji regulacji oraz zmian w przepisach, jakie mogą zostać wprowadzone w przyszłości. Poniżej przedstawiono najważniejsze spośród ustaw, rozporządzeń i porozumień obowiązujących w branży ropy naftowej i gazu ziemnego, zarówno na szczeblu federalnym, jak i w prowincjach, w których Spółka prowadzi działalność.

Ustawy, rozporządzenia i organy regulacyjne w poszczególnych prowincjach

  • Ustawy i rozporządzenia obowiązujące w prowincji Alberta.

Mines and Minerals Act (Ustawa o kopalniach i kopalinach) - reguluje gospodarowanie i rozporządzanie prawami do kopalń i kopalin należących do Korony (tzn. skarbu państwa), w tym zasady nakładania i pobierania opłat aukcyjnych, czynszów oraz opłat eksploatacyjnych. Istotne rozporządzenia:

  • Deep Oil Exploratory Well Regulation (Rozporządzenie w sprawie głębokich odwiertów poszukiwawczych).
  • Drilling Royalty Credit Regulation (Rozporządzenie w sprawie ulg w opłatach eksploatacyjnych).
  • Enhanced Oil Recovery Royalty Regulation (Rozporządzenie w sprawie opłat eksploatacyjnych z tytułu stosowania technik intensyfikacji wydobycia ropy naftowej).
  • Enhanced Recovery of Oil Royalty Reduction Regulation (Rozporządzenie w sprawie obniżenia opłat eksploatacyjnych z tytułu stosowania technik intensyfikacji wydobycia ropy naftowej).
  • Natural Gas Royality Regulation 2009 (Rozporządzenie z 2009 r. w sprawie opłat eksploatacyjnych z tytułu wydobycia gazu ziemnego).
  • Natural Gas Royality Regulation 2017 (Rozporządzenie z 2017 r. w sprawie opłat eksploatacyjnych z tytułu wydobycia gazu ziemnego).
  • New Well Royalty Reduction Regulation (Rozporządzenie w sprawie obniżenia opłat eksploatacyjnych dotyczących nowych odwiertów).
  • New Well Royalty Regulation (Rozporządzenie w sprawie opłat eksploatacyjnych dotyczących nowych odwiertów).
  • Petroleum Marketing Regulation (Rozporządzenie w sprawie wprowadzania na rynek produktów ropopochodnych).
  • Petroleum Royalty Regulation, 2009 (Rozporządzenie z 2009 r. w sprawie opłat eksploatacyjnych z tytułu wydobycia ropy naftowej).
  • Petroleum Royalty Regulation, 2017 (Rozporządzenie z 2017 r. w sprawie opłat eksploatacyjnych z tytułu wydobycia ropy naftowej).

Responsible Energy Development Act (Ustawa o odpowiedzialnym rozwoju energetyki) - ustanawiająca urząd regulacji energetyki dla prowincji Alberta (Alberta Energy Regulator, AER), oraz określająca zakres jego uprawnień, strukturę, kompetencje, obowiązki i funkcje.

Coal Conservation Act and Coal Conservation Rules (Ustawa o ochronie zasobów węgla oraz zasady ochrony zasobów węgla) - dotyczące oceny, zagospodarowania i ochrony zasobów węgla w prowincji Alberta.

Gas Resources Preservation Act (Ustawa o ochronie zasobów gazu) - dotycząca wydobycia gazu ziemnego i propanu w prowincji Alberta.

Oil and Gas Conservation Act (Ustawa o ochronie zasobów ropy naftowej i gazu) - dotycząca ochrony i zagospodarowania zasobów ropy naftowej i gazu w prowincji Alberta, w tym ustawowego wprowadzenia zasad bezpiecznego i efektywnego poszukiwania i zagospodarowania zasobów oraz kontroli zanieczyszczenia środowiska. Istotne rozporządzenia i przepisy:

  • Oil and Gas Conservation Rules (Zasady ochrony zasobów ropy naftowej i gazu).
  • Orphan Fund Delegated Administration Regulation (Rozporządzenie administracyjne w sprawie funduszu na porzucone odwierty).

Oil Sands Conservation Act (Ustawa o ochronie piasków roponośnych) - dotycząca ochrony i zagospodarowania zasobów piasków roponośnych w celu zapewnienia sprawnego, efektywnego i opłacalnego zagospodarowania tych zasobów w interesie publicznym. Istotne rozporządzenia i przepisy:

  • Oil Sands Conservation Rules (Zasady ochrony zasobów piasków roponośnych).

Pipeline Act (Ustawa o rurociągach) - dotycząca budowy i eksploatacji rurociągów w prowincji Alberta. Istotne rozporządzenia i przepisy:

  • Pipeline Rules (Zasady eksploatacji rurociągów).

Environmental Protection and Enhancement Act (Ustawa o ochronie środowiska naturalnego i działaniach mających na celu poprawę jego stanu) — dotyczy ochrony, poprawy jakości i rozsądnego korzystania z zasobów środowiska naturalnego, wskazując proponowane działania wymagające uzyskania zgody lub rejestracji. Istotne rozporządzenia i przepisy:

  • Environmental Assessment Regulation (Rozporządzenie w sprawie ocen środowiskowych).

Water Act (Ustawa o gospodarce wodnej) - zapewnia wparcie i promocję w zakresie ochrony i zagospodarowania zasobów wodnych, w tym rozsądnego przydziału wody, z uwzględnieniem m.in. wymogów rozwoju ekonomicznego prowincji Alberta oraz dobrobytu jej mieszkańców. Istotne rozporządzenia i przepisy:

  • Water (Ministerial) Regulation (Rozporządzenie (Ministra) w sprawie gospodarki wodnej).
  • Water (Offences and Penalties) Regulation (Rozporządzenie w sprawie gospodarki wodnej (czyny zabronione i kary)).

Public Lands Act (Ustawa o gruntach publicznych) - dotyczy korzystania z gruntów publicznych w powiązaniu z ustawą Responsible Energy Development Act (Ustawa o odpowiedzialnym zagospodarowaniu źródeł energii).Istotne rozporządzenia i przepisy:

  • Exploration Regulation (Rozporządzenie w sprawie poszukiwania zasobów)
  • Public Lands Administration Regulation (Rozporządzenie w sprawie gruntów publicznych)

Climate Leadership Act - ustanawia podatek węglowy na paliwa w Albercie.

Oil Sands Emissions Limit Act - ustanawia roczne limity emisji gazów cieplarnianych z piasków roponośnych.

Urzędy regulacyjne prowincji Alberta.

Alberta Energy (Ministerstwo Energetyki Prowincji Alberta) - zarządza zagospodarowaniem nieodnawialnych zasobów w prowincji Alberta, udziela praw do prowadzenia poszukiwań i zagospodarowania złóż, dba o zapewnienie w perspektywie długoterminowej dobrobytu społeczeństwa poprzez odpowiednie zarządzanie zasobami energetycznymi i kopalinami, ich odpowiedzialne zagospodarowanie i rozważne korzystanie z energii.

Alberta Energy Regulator (Urząd Regulacji Energetyki Prowincji Alberta) - jest odpowiedzialny za regulację cyklu życia projektów dotyczących ropy naftowej, piasków roponośnych, gazu ziemnego i węgla w prowincji Alberta, od złożenia wniosku i rozpoczęcia prac terenowych po wydobycie, zakończenie eksploatacji i rekultywację; przeprowadza także ocenę oddziaływania projektów na środowisko.

Natural Resources Conservation Board (Rada ds. Ochrony Zasobów Naturalnych) – jej zadania to przegląd ważniejszych planowanych projektów inwestycyjnych związanych z wykorzystaniem zasobów naturalnych, a także regulacja w zakresie hodowli intensywnej w modelu CAFO (tzw. „skoncentrowane skarmianie zwierząt”) na terenie prowincji Alberta; jako decydent Rada działa zgodnie z zasadami etyki, dbając o interesy prowincji w perspektywie długoterminowej.

Surface Rights Board (Rada ds. Praw Do Gruntów) – jest podmiotem o charakterze quasi-trybunału, udzielającym praw dostępu i pomagającym właścicielom/dzierżawcom gruntów rozwiązywać spory o wynagrodzenie z operatorami w sytuacjach, w których operator zainteresowany jest uzyskaniem dostępu do gruntów prywatnych lub należących do Korony (tzn. skarbu państwa), w celu zagospodarowania zasobów znajdujących się pod ziemią takich, jak ropa naftowa, gaz czy węgiel, lub też budowy i użytkowania rurociągów oraz elektroenergetycznych linii przesyłowych.

  • Ustawy i rozporządzenia obowiązujące w prowincji Nowy Brunszwik.

Oil and Natural Gas Act (Ustawa o ropie naftowej i gazie ziemnym) - dotyczy dzierżawy, poszukiwań oraz zagospodarowania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w prowincji Nowy Brunszwik. Istotne rozporządzenia:

  • Survey System Regulation (Rozporządzenie w sprawie systemu geodezji).
  • Geophysical Exploration Regulation (Rozporządzenie w sprawie badań geofizycznych).
  • Licence to Search and Lease Regulation (Rozporządzenie w sprawie koncesji poszukiwawczych i dzierżawy).
  • Prohibition Against Hydraulic Fracturing Regulation (Zakaz prowadzenia zabiegów szczelinowania hydraulicznego).

Petroleum Act (Ustawa o ropie naftowej) - nie weszła jeszcze w życie; ustawa zastąpi obecnie obowiązującą ustawę Oil and Natural Gas Act (Ustawa o ropie naftowej i gazie ziemnym).

Clean Environment Act (Ustawa o czystości środowiska) - dotyczy przeprowadzania ocen oddziaływania na środowisko dla planowanych projektów w prowincji Nowy Brunszwik. Istotne rozporządzenia:

  • Environmental Impact Assessment Regulation (Rozporządzenie w sprawie ocen oddziaływania na środowisko).

Organy regulacyjne w prowincji Nowy Brunszwik.

Department of Energy and Mines (Departament Energetyki i Kopalń) - reguluje kwestie związane z prawami do gruntów, poszukiwaniami, odwiertami, wydobyciem oraz likwidacją odwiertów w obszarze ropy naftowej i gazu.

Department of Environment and Local Government (Departament Środowiska Naturalnego i Samorząd Lokalny) - odpowiadają za wdrożenie procedury oceny i zatwierdzenia na potrzeby regulacji i kontroli kwestii środowiskowych i społecznych związanych z budową, eksploatacją oraz likwidacją projektów i infrastruktury w obszarze ropy naftowej i gazu ziemnego.

Energy and Utilities Board - agencja rządowa odpowiedzialna za regulację branży energetycznej, gazu ziemnego, przesyłowej oraz przewozu osób, a także za ustalanie maksymalnych cen paliwa w prowincji.

  • Ustawy i rozporządzenia obowiązujące w prowincji Kolumbia Brytyjska.

Petroleum and Natural Gas Act (Ustawa o ropie naftowej i gazie ziemnym) - reguluje gospodarowanie i rozporządzanie prawami do kopalń i kopalin należących do Korony (tzn. skarbu państwa), w tym zasady nakładania i pobierania opłat aukcyjnych, czynszów oraz opłat eksploatacyjnych. Istotne rozporządzenia:

  • Petroleum and Natural Gas Drilling Licence and Lease Regulation (Rozporządzenie w sprawie koncesji na wykonywanie odwiertów ropy naftowej i gazu ziemnego).
  • Petroleum and Natural Gas Grid Regulation (Rozporządzenie w sprawie sieci dystrybucji ropy naftowej i gazu ziemnego).
  • Petroleum and Natural Gas Act Fee, Rental and Work Requirement Regulation (Rozporządzenie w sprawie opłat, czynszów i wymogów w zakresie realizacji robót, wydane na mocy Ustawy o ropie naftowej i gazie ziemnym).

Oil and Gas Activities Act (Ustawa o działalności w obszarze ropy naftowej i gazu ziemnego) - reguluje prowadzenie działalności związanej z poszukiwaniem i zagospodarowaniem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego oraz konsultacji w tym zakresie. Istotne rozporządzenia:

  • Consultation and Notification Regulation (Rozporządzenie w sprawie konsultacji i zgłoszeń).
  • Drilling and Production Regulation (Rozporządzenie w sprawie wykonywania odwiertów i prowadzenia eksploatacji).
  • Environmental Protection and Management Regulation (Rozporządzenie w sprawie ochrony środowiska i zarządzania środowiskowego).
  • Oil and Gas Activities Act General Regulation (Rozporządzenie ogólne wydane na podstawie Ustawy o działalności w obszarze ropy naftowej i gazu ziemnego).

Environmental Management Act (Ustawa o zarządzaniu środowiskowym) - zapewnia ochronę zdrowia ludzi oraz jakości wody, gruntów i powietrza w prowincji Kolumbia Brytyjska w oparciu o nowoczesne narzędzia zarządzania środowiskowego.

Organy regulacyjne w prowincji Kolumbia Brytyjska.

Ministry of Energy, Mines & Petroleum Resource - (Ministerstwo Energii, Kopalin i Nafty) odpowiada za energetykę, alternatywne źródła energii, kopalnie i wydobywanie węglodowrów w tym system opłat aukcyjnych za koncesje węglowodorowe w Kolumbii Brytyjskiej. Ponadto odpowiada za działalność Oil and Gas Commission (Komisja Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego) oraz innych podmiotów rządowych związanych z energetyką.

Oil and Gas Commission (Komisja Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego) - niezależny organ regulacyjny zapewniający obsługę w systemie „jednego okienka” (ang. “single window”), zapewniający nadzór nad działalnością w obszarze wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego w prowincji Kolumbia Brytyjska, w tym w zakresie poszukiwania i zagospodarowania, przesyłania rurociągami oraz rekultywacji gruntów.

Surface Rights Board (Rada ds. Praw do Gruntów) - zapewnia wsparcie przy rozwiązywaniu sporów pomiędzy właścicielami gruntów a podmiotami, które potrzebują dostępu do gruntów prywatnych w celu poszukiwania, zagospodarowania lub eksploatacji podziemnych zasobów naturalnych należących do Korony (tzn. skarbu państwa) takich, jak ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel, pozostałe kopaliny oraz źródła energii geotermalnej.

  • Ustawy i rozporządzenia obowiązujące w prowincji Saskatchewan.

The Oil and Gas Conservation Act (Ustawa o ochronie zasobów ropy i gazu) - reguluje właściwe prowadzenie działalności w zakresie poszukiwania i zagospodarowania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w prowincji Saskatchewan oraz optymalizację ich wydobycia. Istotne rozporządzenia:

  • The Oil and Gas Conservation Regulations, 2012 (Rozporządzenie z 2012 r. w sprawie ochrony złóż ropy i gazu).
  • The Petroleum Registry and Electronic Documents Regulation (Rozporządzenie w sprawie prowadzenia rejestru i dokumentacji elektronicznej w zakresie działalności związanej z wydobyciem ropy naftowej).

The Crown Minerals Act (Ustawa o kopalinach należących do Korony) - reguluje dzierżawę praw do wydobycia kopalin należących do Korony oraz prawo Korony do pobierania opłat eksploatacyjnych. Istotne rozporządzenia:

  • The Crown Oil and Gas Royalty Regulations, 2012 (Rozporządzenie z 2012 r. w sprawie opłat z tytułu eksploatacji złóż ropy naftowej i gazu należących do Korony.
  • The Oil and Gas Tenure Registry Regulations (Rozporządzenie w sprawie opłat za prowadzenie działalności poszukiwawczej).

The Environmental Assessment Act (Ustawa o ocenach środowiskowych) - ustanawia ramy systemowe w celu zagwarantowania, że zagospodarowanie złóż kopalin obejmuje odpowiednie środki ochrony środowiska naturalnego w oparciu o zintegrowane oceny oddziaływania na środowisko.

The Environmental Management and Protection Act, 2010 (Ustawa o zarządzaniu i ochronie środowiska z 2010 r.) - reguluje rodzaje działalności i substancje potencjalnie niebezpieczne dla środowiska naturalnego.

Organy regulacyjne w prowincji Saskatchewan.

Ministry of Economy (Ministerstwo Gospodarki) - reguluje działalność związaną z poszukiwaniem, zagospodarowaniem, eksploatacją oraz ochroną nieodnawialnych zasobów naturalnych, w tym wydaje pozwolenia na dzierżawę gruntów oraz koncesje eksploatacyjne.

Ministry of Environment (Ministerstwo Środowiska) - opracowuje naukowe rozwiązania oraz narzędzia zapewniające zgodność z przepisami i ograniczające negatywne oddziaływanie na środowisko naturalne, których celem jest ochrona środowiska i lokalnych społeczności oraz zapewnienie zrównoważonego rozwoju gospodarczego; cele te osiąga dzięki przeprowadzaniu ocen oddziaływania na środowisko, zarządzaniu terenami przemysłowymi oraz kontroli zgodności z przepisami.

Federalne ustawy, rozporządzenia i organy regulacyjne

  • Ustawy i rozporządzenia federalne.

Canada Oil and Gas Operations Act (Federalna ustawa o działalności w branży ropy i gazu) - reguluje działalność związaną w poszukiwaniem, wydobyciem, przetwarzaniem oraz przesyłem ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich znajdujących się pod kontrolą federalnego rządu Kanady; rozporządzenia wydane na podstawie tej ustawy regulują działalność w zakresie wykonywania odwiertów oraz wydobycia, działalność geofizyczną, instalacje, wymogi finansowe, eksploatację oraz kwestie odpowiedzialności za usuwanie skutków wycieków oraz odpady.

The Canada Petroleum Resources Act (Federalna ustawa o zasobach ropy naftowej) - reguluje kwestie dzierżawy gruntów na obszarze tzw. Frontier Lands (terytoria północne wraz z obszarami morskimi), na których znajdują się złoża ropy naftowej i gazu stanowiące własność federalną, na rzecz spółek poszukujących ropy naftowej i gazu ziemnego i planujących ich wydobycie; rozporządzenia wydane na podstawie tej ustawy regulują kwestie związane z opłatami eksploatacyjnymi, rejestracją oraz finansowaniem badań.

Canadian Environmental Assessment Act (Federalna ustawa o ocenach środowiskowych) - reguluje kwestię ocen środowiskowych proponowanych projektów w sytuacji, gdy propozycję składa rząd federalny lub gdy realizacja projektu wiąże się z uzyskaniem federalnego finansowania, zgody lub koncesji.

National Energy Board Act (Federalna ustawa o Krajowej Radzie ds. Energetyki) - powołuje do życia National Energy Board — Krajową Radę ds. Energetyki. Ustawa reguluje działalność rady oraz dodatkowo warunki przesyłu węglodorów, cła i opłaty, import oraz export.

Oil Tanker Moratorium Act (Federalne moratorium dla transportu morskiego ropy) - przyjęta, ale jeszcze nie obowiązuje. Będzie dotyczyć ochrony północnego wybrzeża Kolumbii Brytyjskiej poprzez zakaz zatrzymywania się, ładowania i rozładowywania tankowców o określonym tonażu w określonym regionie.

Federacyjne organy regulacyjne.

National Energy Board (Krajowa Rada ds. Energetyki) – nadzoruje działalność w zakresie ropy naftowej, gazu ziemnego i elektroenergetyki w aspekcie międzynarodowym i kontaktów pomiędzy prowincjami; reguluje budowę i funkcjonowanie sieci rurociągów ropy i gazu ziemnego, przecinających granice międzynarodowe lub granice prowincji.

Natural Resources Canada (Ministerstwo Zasobów Naturalnych) – federalne ministerstwo mające w swojej gestii zasoby naturalne, do którego zadań należą m.in. kształtowanie polityki i programów mających na celu zwiększenie wkładu sektora zasobów naturalnych w gospodarkę. Jego działania koncentrują się na promowaniu zagospodarowania i wykorzystania zasobów naturalnych Kanady w sposób odpowiedzialny oraz zwiększaniu konkurencyjności kanadyjskich produktów pochodzących z eksploatacji zasobów naturalnych.

Canadian Environmental Assessment Agency (Kanadyjska Agencja ds. Ocen Oddziaływania na Środowisko) – odpowiedzialna za przeprowadzanie ocen oddziaływania na środowisko na mocy kanadyjskiej Ustawy o ocenach środowiskowych.



Do góry